PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : یک قدرم دو قدم اثر احسان نوکندی - ارسال 62 - هاوش


هاوش
۰۷-۲۹-۱۳۸۸, ۰۸:۳۲ بعد از ظهر
يک قدم
دو قدم
صد قدم
هر مقدار که بتوانيد بشماريد
من از صداي ققنوس هم دورترم
جايي که در تقاطع باد های جهان ایستاده ام
و تو پشت پلک هايت پنهان مي شوي
من
جنازه گمشده
که تصوير آينه وجودم را مصرانه تکذيب مي کند
شبی بزرگ پشت در ایستاده است
آ ن گاه که پرده ها پنجره را خاتمه می دهند
ببین
مردمي که از دستانشان پرده برداري مي کنند
که ديگر خوب بفهميم
همشان در زندگيمان دست داشته اند
من و تو
دو جنازه گم شده
دلم گرفته است
دلم گرفته است
به گوشواره هايت بگو تکان بخورند
اينجا
ماهي قرمز مرده
هنوز هم نفس مي كشد‎